مارا انکار نمی توانید!
دومین دور انتخابات پارلمانی کشور، بتاریخ 27 سنبله سال جاری برگزار گردید. مردم ما، با وجود اینکه از وضعیت جاری رضایت نداشته و با نگرانی های بسیار مواجه بودند، با آن هم برای رسیدن به یک زندگی شرافتمندانه و داشتن کشوری مستقل و آباد و ایجاد فضای قابل اعتماد که حقوق شهروندی برسمیت شناخته شود، شجاعانه و با اعتماد کامل به پای صندوق های رای حاضر شدند. مشارکت زنان و مردان، جوانان و بزرگ سالان در انتخابات، آن هم در کشوری که غرق در بحران فراگیر و همه جانبه می باشد، یک امر و پدیده شگفت انگیز و قابل تحسین می باشد؛ به همین جهت برگزاری انتخابات با همه کاستی ها و نواقص آن، مورد استقبال و تقدیر قرار گرفت.
مشارکت مردم در انتخابات در واقع پیام های چندگانه ای را اعلام داشته است: مردم با رفتن به پای صندوق های رای عزم جزم شان را در دفاع از دموکراسی و انتخابات و مشارکت مردمی نشان دادند و به هر نوع خود کامگی و استبداد و خود سری، جواب منفی گفتند. مردم ما نشان دادند که شایستگی و استعداد برخورداری از یک نظام دموکراتیک، قانونمند و عدالت خواه را دارند. هیچ کسی قادر نیست که بر این واقعیت آشکار و تجربه مهم و تاریخی پرده انداخته و آن را کتمان نماید. مسئله مهمی که در برگزاری انتخابات روشن گردید اینست که حتی زورمندان و متقلبین هم مانند سالهای بحران دیگر نمی توانند با قاعده جنگ و خشونت حضور خود را بر مردم تحمیل نمایند. آنان برای مشروع نشان دادن حضور خود مجبوراند که به قاعده تازه در جامعه ، یعنی رای مردم، تن در دهند . این نکته خودش یک دست آورد بزرگ برای جامعه بحران زده ما می باشد.
نکته مهم و قابل توجه دیگر در انتخابات این بود که مردم ما برای چندمین دفعه نفرت و انزجار خود را از خشونت و تفکر طالبانی بوضوح بیان داشتند. بر همه روشن بود که طالبان طی چندماه گذشته تمام توان تبلیغاتی و نظامی خود را بر این گذاشتند که این انتخابات برگزار نگردد و در ادامه مردم نیز از حضور در آن بازداشته شوند. طالبان و مخالفان صلح و ثبات در رسیدن به این هدف از هیچ اقدام خشونت آمیز، جنایت کارانه و ضداسلامی دریغ نورزیدند. مشارکت مردم در انتخابات در حقیقت نشان از فرو ریختن هیمنه و هیبت ماشین جنگی و سیاسی طالبان دارد، حال اگر طالبان قادر به رجز خوانی و مانور دادن می باشند، زمینه و علت آن را باید در سوء مدیریت کشور و نیز کاستی های که در جهت تامین امنیت وجود دارد، جستجو نمود.
یکی از نشانه های سوء مدیریت در کشور عدم اعتماد سیاست مداران به مردم است. روا داشتن تبعیض در جامعه است. کتمان واقعیت ها و تلاش برای تحمیل پندارهای عقب مانده خود بر فضای سیاسی کشور است. بطور مشخص می توان گفت که در پروسه انتخابات پارلمانی، در آغاز کار عوامل دست اندرکار به بهانه ناامنی بسیاری از سایت های انتخاباتی را مسدود نمودند. جالب آن بود که سایت مسدود شده در مناطق خاص که از امنیت و ثبات کامل برخوردار می باشد صورت گرفته است. متاسفانه اعتراض ها و انتقاد های که نسبت به این اقدام ناموجه کمیسیون مستقل انتخابات صورت گرفت بجایی نرسید. اما در زمان برگزرای انتخابات، بار دیگر روشن گردید که سیاست مداران و کمیسیون مستقل انتخابات، برنامه و طرح دیگری را برای محدود ساختن و کاهش میزان مشارکت مردم در انتخابات سازماندهی نموده اند. این طرح محدود سازی و کاهش میزان مشارکت مردم، از طریق توزیع غیرعادلانه برگه های رای به اجرا گذاشته شد. طبق گزارشهای موثق در تمامی مناطق مرکزی، ولایات هرات، بلخ، دایکندی، بامیان، غزنی و.... و کابل در مناطق مشخص، پس از نخستین ساعات شروع رای دهی، برگه های رای دهی به اتمام رسیده است. با وجود اینکه سایت ها و مراکز رای دهی کوشش بسیار بخرج دادند و مسئولان ذیربط را در جریان موضوع قرار دادند، متاسفانه مسئولین کمیسیون انتخابات بصورت عمدی از آن چشم پوشی نمودند. به همین بخش عظیمی از مردم ما از حق رای دادن محروم گردیدند. یا به معنای دقیق تر حق شان توسط مقامات و برگزارکنندگان انتخابات ضایع گردید. گرچه بعدا بعضی از مسئولین کمیسیون انتخابات در توجیه کمبود برگه های رای عدم شناخت از میزان مشارکت مردم را بهانه ساخته و نیز ادعا نمودند که آنان با دریافت کمبود برگه های رای، برگه های لازم را به مراکز و سایت های مورد نظر ارسال داشته اند. اما اینکه چرا برگه های رای به مراکز ارسال شده نرسیده است، مشخص نیست!
به نظر می رسد که این توجیه به اندازه کافی غیرعقلانی و فاقد منطق می باشد. تبعیض و تفاوت از ظاهر و محتوای آن کاملا پیدا است. واقعیت اینست که سیاست مداران کشور از حضور و استقبال مردم ما در پای صندوق های رای به شدت در هراس افتاده اند. برای آنان استعداد و ظرفیت پذیرش مدنی شدن جامعه از سوی مردم ما غیر قابل تحمل گردیده است. آنان می خواهند همانطور که خودشان در تفکر و زندگی قبیله ای خوی گرفته اند، دیگر مردم را نیز از رشد و ترقی باز دارند. به همین جهت در تدارک این افتاده اند که به بهانه های مختلف مانع رشد و ترقی مردم ما شوند. آنچه که در انتخابات پارلمانی اخیر روی داد ( مسدود ساختن سایت های رای گیری و تبعیض در توزیع برگه های رای دهی ) بخشی از برنامه یاد شده می باشد. ولی باید یاد آور شد که با این طرح ها و ترفندها قادر نخواهند بود مانع رشد و ترقی جامعه گردند. ممکن است که میزان سرعت را کند سازند، ولی مانع شده نمی توانند. وقتی یک ملت عزم بر این نمود که خودش باید سرنوشت خود را رقم زند، وقتی مردمی به این آگاهی رسیده باشند که باید انسانی زندگی نمایند، وقتی جامعه ای تصمیم دارد که از تمدن بشری عقب نماند، آن ملت و جامعه را نمی توان با ایجاد موانع ایذایی از حرکت باز داشت. بنابراین بیهوده خود را به زحمت نیاندازید که ما را انکار نمی توانید!
عبدالشکور اخلاقی
منبع:سایت پیام آفتاب